Merhaba,
Nasılsın? Umuyoruz ki iyisindir. Ülkece büyük bir felaket yaşadık ve bir şeyleri “atlattık” demek için henüz çok erken. Ülkenin neredeyse tamamını doğrudan etkileyen bu felakette hepimizin kalbi ve aklı afet bölgesinde.
Yaşanılanları hepimiz takip ediyoruz, sen de ediyorsundur. Tüm bu olan biten arasında kendini suçlu hissediyor olabilirsin. Yediğin yemekten, içtiğin sudan utanıyor olabilirsin. “Bir şey yapmalı” diye etrafta geziyor olabilirsin. Belki bu süreçte çok fazla kaygılandın ya da inanılmaz büyük boyutlarda öfkelendin. Ama unutma, sen iyi olmazsan kimseye iyi gelemezsin. Her ne olursa olsun önce SEN!
Her neredeysen, şu an ne yapıyorsan biraz dur ve derin bir nefes al. Çünkü buna ihtiyacın var. Olanların hiçbiri senin suçun değil. Unutma, tüm bu yaşadıkların “anormal bir duruma verdiğin normal bir tepki.” Herkesin stres faktörleriyle baş etme mekanizmaları farklı olabilir. Böyle olağanüstü durumlarda verdiği tepkiler farklı olabilir. O yüzden önce kendini sonra etrafındaki herhangi birini verdiği tepkilerden ötürü yargılama, suçlama.
Rutinlerimiz çok önemli, bu süreçte senin iyi olup etrafındaki insanlara da iyi gelebilmen için rutinlerine tekrar dönmen gerekiyor. Unutma, rutinlere tekrar dönüyor olmak yaşanılanları unuttuğun anlamına gelmiyor. Hayat devam ediyor, etmeli.
Biliyoruz, bazen zamanı durdurmak istedin bazen de hızlandırmak. Tüm bu istekler olağan. Her nerede olursan ol veya zaman senin için hangi hızda akarsa aksın Misa Psikoloji olarak bizler senin bir telefon uzağındayız.
Sevgilerle,
Misa.
Kübra Yaşar için bir cevap yazın Cevabı iptal et