Keder geldiği zaman görürüz ki, o aslında olmasını beklediğimiz şey değildir.
– John Didon
Keder özellikle kayıpla birlikte gelen yas sürecinin en yoğun duygusudur. Baş edilemez ve sanki hiç bitmeyecekmiş gibi hissettirebilir, oldukça yorucu olabilir… Üstelik yas tutma haliniz bitse bile size kaybettiğinizi hatırlatacak şeyler duyumsadığınızda keder tekrar kendini gösterebilir.
Bu yoğun duygu karşısında devamlı güçlü durmaya çalışmak, duyguyu kabullenmek istememek bizi daha da yorabilir. O yüzdendir ki kedere karşı durmak yerine yalnızca belli bir süre bize eşlik etmesine izin vermek daha az yıpratıcı olabilir.
Kısaca sürekli kanayan ve acısı hiç geçmeyecek bir yaraya sahipmişiz gibi hissettirebilir keder. Bu yazıyı okurken geçirdiğiniz tüm bir haftayı, belki tüm bir ömrü düşünüp sürekli kanayan ve acısı hiç geçmeyecek gibi hissettiren yaralarınıza odaklanın. Neydi bu yaraların sürekli kanamasına sebep olan o şey?

Yorum bırakın